سبک زندگی، تعهد زناشویی و مسئولیت‌پذیری در زنان

نوع مقاله : علمی - پژوهشی

نویسنده

دانشیار گروه مطالعات خانواده و زنان، دانشگاه الزهرا(س)، تهران، ایران.

چکیده

پژوهش پیش‌رو با عنوان رابطۀ سبک زندگی، تعهد زناشویی و مسئولیت‌پذیری در زنان متأهل درحال تحصیل در دانشگاه‌های شهر تهران صورت پذیرفت. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. نمونۀ پژوهش شامل 120 دانشجو در مقاطع گوناگون تحصیلی بود که به‌صورت تصادفی از پنج دانشگاه دولتی شهر تهران (دانشگاه‌های تهران، شهید بهشتی، علامه طباطبایی، تربیت مدرس و الزهرا(س)) انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان به سؤالات پرسش‌نامه‌های پژوهش پاسخ دادند. ابزار پژوهش شامل سه پرسش‌نامه بود: 1- پرسش‌نامۀ سبک زندگی اسلامی با 138 پرسش؛ 2- پرسش‌نامۀ تعهد زناشویی آدامز با 44 پرسش؛ 3- پرسش‌نامۀ مسئولیت‌پذیری با 42 پرسش. داده‌های پژوهش با استفاده از آمار توصیفی و آزمون‌های استنباطی همبستگی، رگرسیون، خی 2 و t تفاوت تحلیل و بررسی شدند. براساس نتایج به‌دست‌آمده از جامعۀ نمونه بین سبک زندگی و تعهد زناشویی و همچنین مسئولیت‌پذیری و بین تعهد زناشویی و مسئولیت‌پذیری رابطۀ مثبت و معناداری وجود دارد p<0/001. درعین‌حال، سبک زندگی اسلامی قدرت پیش‌بینی‌کنندگی تعهدپذیری و احساس مسئولیت و دوام دو متغیر را دارد. برپایۀ یافته‌های این پژوهش، می‌توان با تقویت سبک زندگی اسلامی میزان تعهد و مسئولیت‌پذیری را افزایش و از این راه به استحکام خانواده کمک کرد. نوآوری پژوهش پیش‌رو در این است که برخلاف کلیشه‌های موجود در جامعۀ زنان تحصیل‌کرده با سبک زندگی اسلامی از تعهد و احساس مسئولیت‌پذیری خوبی برخوردارند و تحصیلات و اشتغال و کسب درآمد و استقلال مالی بر تعهد و مسئولیت‌پذیری آنان تأثیر منفی نداشته است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Lifestyle, marital commitment and responsibility in women

نویسنده [English]

  • Mehrangiz Shoaa Kazemi
Associate Professor, Department of Family and Women Studies, Al-Zahra University, Tehran, Iran.
چکیده [English]

The present study was conducted on the relationship between lifestyle, marital commitment and responsibility in married women studying in Tehran universities. The research method was descriptive correlation. Randomly selected from 5 state universities in Tehran, the research sample included 120 students with different educational levels.
Participants answered the questions of the research questionnaires. The research tool consisted of three questionnaires: 1- Islamic lifestyle questionnaire with 138 questions; 2- Adams Marital Commitment Questionnaire with 44 questions; 3- Responsibility questionnaire with 42 questions. Research data were analyzed using descriptive statistics and inferential tests on correlation, regression, chi-square and t-test.
Based on the results obtained from the sample population, there is a positive and significant relationship between lifestyle and marital commitment and responsibility and also between marital commitment and responsibility p<0/001. Meanwhile, the Islamic lifestyle benefits from the ability to predict commitment and a sense of responsibility and durability of two variables. Considering the findings of the present study, strengthening the Islamic lifestyle enhances the level of commitment and responsibility, and through this, the foundation of the family will be strengthened.
As an innovation of this research, the class of educated women with Islamic lifestyle, contrary to the existing misconceptions, have a high sense of responsibility, and other factors such as education, employment, income and financial independence do not have an unpleasant and negative effect on their commitment and responsibility.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Lifestyle
  • Marital Commitment
  • Responsibility
  • Married and educated women
  1. آزاد ارمکی، تقی. 1389. پایگاه خانوادگی، نسخه‌های دینداری و کیفیت ارزش‌های مذهبی در ایران. مجلۀ پژوهش جوانان. فرهنگ و جامعه. بهار و تابستان1389: 1-24.
  2. خالقی دهنوی، ف، و ف یزدخواستی. 13923. پیش‌بینی‌کنندگی سبک زندگی براساس نگرش مذهبی و تعهد اخلاقی در افراد دارای تجربۀ طلاق و افراد بدون تجربه طلاق. روان‌شناسی و دین. 7(2).
  3. خواجه‌نوری، ب، و س ا س ریاحی. 1393. رابطۀ سبک زندگی و مسئولیت‌پذیری فردی و اجتماعی، جامعه پژوهشی فرهنگی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی. 5(4).
  4. روحانی، ع، و د  معنوی‌پور. 1387. رابطۀ عمل به باورهای دینی با شادکامی و رضایت زناشویی در دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مبارکه. نشریۀ دانش و پژوهش در روان‌شناسی،  3 (35 و 36): 89-206.
  5. سبحانی‌نژاد، م، و ح  نجفی. 1393. تحلیل ابعادشناسانۀ مسئولیت‌پذیری در سبک زندگی اسلامی، دانشگاه شاهد. تهران: کارشناس ارشد.
  6. سعادتی شامیر، ابوطالب. 1386. بررسی ارتباط بین سبک‌های هویت و مسئولیت‌پذیری در دانشجویان دانشگاه‌های تهران. پژوهشنامۀ تربیتی بهار. (10).
  7. سعادتی شامیر، ابوطالب. 1383. بررسی ارتباط بین سبک‌های هویت با سلامت عمومی و مسئولیت‌پذیری در دانشجویان دانشگاه‌های تهران. پایان‌نامۀ کارشناسی ارشد. تهران: دانشگاه تربیت معلم.
  8. شارف، ریچارد اس. 1384. نظریه‌های روان‌درمانی و مشاوره. ترجمۀ مهرداد فیروزبخت. انتشارات فرهنگی رسا.
  9. شعاع‌کاظمی مهرانگیز، و طاهره سادات رضایی. 1397. بهداشت روانی خانواده. انتشارات آوای نور. تهران: چاپ چهارم.
  10. صاحبی، ع، و م زالی‌زاده. 1394. تئوری انتخاب، رویکردی در جهت مسئولیت‌پذیری و تعهد اجتماعی. رویش روان‌شناسی. تابستان. 4(11).
  11. عبدی، اکبر، ز رحیمی، ن کریمیان، و ب بهمنی. 1396. رابطۀ مسئولیت‌پذیری و خودکنترلی با تعهد زناشویی. مجلۀ علوم پزشکی مازندران. 16(54).
  12. عسکری، پ، م عنایتی، و خ روشن. 1390. رابطۀ مسئولیت‌پذیری، ریسک‌پذیری و هیجان‌خواهی با تیپ D. اندیشه و رفتار. 5(20).
  13. فاضل قانع، حمید. 1391. سبک زندگی دینی و نقش آن در کار و فعالیت جوانان. فصلنامۀ جوان و رسانه. (6): 63-36.
  14. فضل‌االهی، زهرا. 1397. رابطۀ بین خودکنترلی و تعهد زناشویی در زنان استفاده‌کننده از مشاورۀ پیش از ازدواج و عادی شهر تهران. پایان‌نامۀ کارشناسی ارشد مطالعات زنان. دانشگاه الزهرا؟س؟.
  15. قربانی نادیه.  1396. رابطۀ بین سبک زندگی و سلامت روان در اعضای هیئت‌علمی دانشگاهای تهران. پایان‌نامۀ کارشناسی ارشد مطالعات زنان دانشگاه الزهرا.
  16. کاویانی، محمد. 1391. سبک زندگی اسلامی و ابزار سنجش آن. قم. پژوهشگاه حوزه و دانشگاه. چاپ اول.
  17. مهدوی کنی، محمدسعید. 1387. دین و سبک زندگی. تهران: دانشگاه امام صادق؟ع؟. چاپ دوم.
  18. Brown, E. , Orbuch, T. L. , & Bauermeister, J. A. 2008. Religiosity and marital stability among black American and whith American couples*. Family Relations,57(2), 186-197.
  19. Goodman, M. A. , & Dolahite, D. C. 2006. How religious Couples perceive the influence of God in their marriage. Rev Relig Res, 48(2): 141 – 155.
  20. Harmon D,KH. 2005. Black, men and marriage:The impact of spirituaalty, religiosity and marital commitment on marital satisfaction. [dissertation]. University of Alabama.
  21. Mergler A. (b),Spencer F. M. and Patton W. A. 2007. 'Relationships Between personal responsibility, Emational Inteligence and self steem in Adolescents and young Adults', The Australian Educational and Developmental Psychologist, Vol. 24,NO. 1,P:5-18.
  22. Lambert, N. M. , & Dollahite, D. C. 2008. The Threefold Cord Marital Commitment in Rrligious Couples. Journal of Family Issues,29(5), 592-614.
  23. Mattingly BA, Wilson K, Clark EM, Bequette AW, & Weidler DJ. 2010, Foggy Faithfulness: Relationship quality, religiosity, and the perceptions of dating infidelity scale in an adult sample, J Fam Issues, 31(11),1465–80.
  24. Mosko, J. 2009. commitment and attachment dimensions. In partial fulfillment of the requirement for the degree of Doctor of philosophy: Purdue University.
  25. March,A. F. 2011. Theocrats Living under Secular Law: AnExternal Engagement with Islamic L Shoaa kazemi ,mehrangiz. khosravi,Zahra. mirzaei,zahra 2018. The effect of education of Sternberg’s components of love on intimacy of couples. iranian journal of sociology. v1. n9. p2-4.
  26. egal Theory. Jounal of Political Philosophy,19(1),28-51.
  27. Shri k. Mishra. 2016. Spirituality and Religiosity and its role in health and diseases,journal of religion and health,pp 1-20.
  28. Theda rose. 2016. Organized Religious Involvement and Mental Health Among Caribbean Black Adolescents, Child and Adolescent Social Work Journal , pp 1–11, doi:10. 1007/s10560-016-0452-6.
  29. Zeyneb Gungormus,Derya Tanriverdi,Tugba Gundogan 2015. The effect of religious belief on the mental health status and suicide probability of women exposed to violence,journal of religion and health,volume 54, issue 5, 1573-1583.