Journal of Lifestyle

Journal of Lifestyle

The Discourse-making Procedure of the Lifestyle of Religious Leaders in Society (Highlighting the Views of the Supreme Leader of Iran)

Document Type : Scientific research

Authors
1 A Ph. D. student of comparative exegeses of the Qur’an at Qur’an and Hadith University, and a researcher at Imam Sadiq Research center of Islamic Studies, Qom, Iran (the main author).
2 A professor of Qur’an and Hadith at Al-Mustafa International University, Qom, Iran.
Abstract
    In its individual family and social dimensions, the religious leaders’ lifestyle goes rested on the doctrines of the Qur’an and hadith serving as a proper pattern for all members of the Islamic society. In order to have the lifestyle of religious leaders made the dominant discourse of the society, we should first introduce the value of the subject of the discourse and let that value be generally known through wisdom good advice and fair dispute (which all serve as sagely and logically explanation of a word). We should then render that subject a concern for individuals to think about it thus a peace of public belief and current idea. Next through the source navigation, we should go to the elite who can generate a new movement of thought in order to help all members of the society develop a new behavior from the heart of that belief. In the end when highlighted and repeated more and more, those behaviors may go changed into a new social culture. The strategy to make such discourse pervasive in the society is: proposing a clear definition, making use of parallel meanings, coining terms, institutionalization, creating qualitative indexes, introducing prominent figures, answering the counter-discourse, persistence with the message transfer, proposing the sound logic of the Islamic Revolution, and making use of public contribution to the creation of message and asymmetric measures. The research is of development kind, and the method of collection, classification, and analysis of data is descriptive-analytic.
Keywords

  1. ابن ‌ابی‌الجمهور احسائی، محمد بن‌ زین‌الدین. 1405 ق. عوالی اللئالی. قم: سیدالشهداء.
  2. ابن‌ شهرآشوب مازندرانی، محمدبن‌علی. 1379. مناقب آل أبی طالب (علیهم السلام)‌. قم: علامه.
  3. ابن ‌منظور، محمد بن ‌مکرم. 1414 ق. لسان العرب. چ 3. بیروت. دار الفکر للطباعة و النشر و التوزیع- دار صادر.
  4. اربلی، علی ‌بن ‌عیسی. 1381 ق. کشف الغمه فی معرفة الائمة. تبریز: بنی‌هاشمی.
  5. آریان‌پور، عباس و منوچهر. 1385. فرهنگ انگلیسی به فارسی. چ 6. تهران: جهان‌رایانه.
  6. انوری، حسن. 1381. فرهنگ بزرگ سخن. تهران: سخن.
  7. پارسا، محمد. 1383. زمینه نوین روان‌شناسی. چ 20. تهران: بعثت.
  8. جعفری، زهرا. 1389. «روش تحلیل گفتمان». کتاب ماه علوم اجتماعی 14(25): 64-75.
  9. حرّانی، حسن ‌بن‌ علی بن ‌شعبه. 1404. تحف العقول. تحقیق علی‌اکبر غفاری. چ 2. قم: جامعه مدرسین.
  10. حر عاملی، محمد بن ‌حسن. 1409. تفصیل وسائل الشیعة إلی تحصیل مسائل الشریعة، قم: مؤسسة آل البیت.
  11. حسینی تهرانی [علامه]، سید محمدحسین. 1428 ق. امام‌شناسی [ج 9]. مشهد: علامه طباطبایی.
  12. خامنه‌ای، سید علی. 1380. عطر شهادت در کلام ولایت. تهران: بنیاد شهید انقلاب اسلامی.
  13. دهخدا، علی‌اکبر. 1377. لغت‌نامه دهخدا. چ 2. تهران: دانشگاه تهران.
  14. دیلمی، حسن ‌بن‌ محمد. 1412 ق. إرشاد القلوب إلی الصواب. قم: شریف رضی.
  15. راغب اصفهانی، حسین ‌بن ‌محمد. 1378 ق. المفردات فی غریب القرآن. تهران: المکتبة المرتضویة.
  16. سالاری، محمدمهدی. 1396. «جایگاه واژه‌سازی و نهادسازی در تأسیس تمدن بزرگ اسلامی». پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله العظمی سید علی خامنه‌ای (مد ظله العالی)، دسترسی در: http://farsi.khamenei.ir/others-article?id=23036.
  17. شریف رضی، محمد بن‌ حسین. 1414. نهج البلاغه. تحقیق صبحی صالح. قم: هجرت.
  18. شریفی، احمدحسین. 1391. همیشه بهار (اخلاق و سبک زندگی اسلامی). قم: معارف.
  19. شوشتری‌زاده، شهناز. 1382. بررسی تأثیر آموزش رفتارهای سلامتی بر تغییر روش زندگی مبتلایان به بیماری عروق کرونر قلب مراجعه‌کننده به بیمارستان‌های منتخب شهر اصفهان در سال 1382. اصفهان: دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان. پایان‌نامه کارشناسی ارشد.
  20. طباطبایی [علامه]، سید محمدحسین. 1374. المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه سید محمدباقر موسوی همدانی. چ 5. قم: دفتر انتشارات اسلامی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.
  21. طبرسی، احمد بن‌ علی. 1403 ق. الإحتجاج علی أهل اللجاج. مشهد: مرتضی.
  22. طریحی، فخرالدین‌ بن‌ محمد. 1375. مجمع البحرین. چ 3. تهران: مرتضوی.
  23. فاضلی، محمد. 1382. مصرف و سبک زندگی. قم: صبح صادق.
  24. قائمی‌نیا، محمدرضا. 1387. «روش تربیتی تذکر در قرآن کریم»، دوفصلنامه تربیت اسلامی، ؟
  25. قجری، حسینعلی و جواد نظری. 1392. کاربرد تحلیل گفتمان در تحقیقات اجتماعی. تهران: جامعه‌شناسان.
  26. کاویانی، محمد. 1391. سبک زندگی اسلامی و ابزار سنجش آن. قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
  27. کرباسیان، قاسم. 1396. «گفتمان». پژوهشکده باقرالعلوم (علیه‌السلام). فرهنگ علوم اسلامی و انسانی. دسترسی در: http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=45811.
  28. کلانتری، عبدالحسین. 1391. گفتمان از سه منظر زبان‌شناختی، فلسفی و جامعه‌شناختی. تهران: جامعه‌شناسان.
  29. کلینی، محمد بن ‌یعقوب. 1365. الکافی. تهران: دار الکتب الاسلامیة.
  30. مجلسی، محمدباقر. الف 1404 ق. بحارالأنوار الجامعه لدررالاخبار الائمه الاطهار. بیروت، مؤسسة الوفاء.
  31. مجلسی، محمدباقر. ب 1404 ق. مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول. تهران: دار الکتب الإسلامیة.
  32. محسنی، محمدجواد. 1391. «جستاری در نظریه و روش تحلیل گفتمان فرکلاف». معرفت فرهنگی اجتماعی 3 (11): 63-86.
  33. مطهری، مرتضی. بی‌تا. مجموعه آثار. برگرفته از نرم‌افزار مجموعه آثار شهید مطهری. علوم کامپیوتری نور.
  34. مهدوی کنی، محمدسعید. 1387. دین و سبک زندگی. چ 2. تهران: دانشگاه امام صادق 7.
  35. نوری، حسین ‌بن ‌محمدتقی. 1408 ق. مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل. قم: مؤسسه آل‌البیت.
Volume 4, Issue 2 - Serial Number 7
February 2019
Pages 65-82

  • Receive Date 06 September 2018
  • Revise Date 01 November 2018
  • Accept Date 30 December 2018