دکتر محمّدتقی فعّالی پژوهشنامه سبک زندگی 2476-3101 5 1 2019 08 23 Study of Hope in the Religious Lifestyle and the Role of TV as a Visual Medium in Raising Religious Hope-giving بررسی مؤلفه «امید» در سبک زندگی دینی و نقش رسانه دیداری تلویزیون در گسترش امیدآفرینی دینی 115 144 96461 FA محمدجواد شعبانی دانشجوی دکتری مطالعات تطبیقی ادیان، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران. مهراب صادق نیا استادیار گروه ادیان ابراهیمی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران. سیدمرتضی میرتبار دکتری مطالعات تطبیقی ادیان، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران. Journal Article 2019 07 12     Having hope is one major element of the true religious lifestyle whose significance is reiterated in the religious resources and losing it is regarded as one of the gravest sin. Religious hope is an emotional motive and cognitive category accompanied by fear and eagerness to get the reachable future goals. It implies optimism, belief in the supernatural grounds and the like intensified by active effort, strong will, and endurance in the course of getting one’s goals. It is thus to be reckoned as one of the prerequisites of the Islamic lifestyle, an important element of education, and a must of religious promotion in the society. <br />    Furthermore, in our time as “the age of communication”, the most significant means of communication, development and religious promotion are “modern media” particularly the visual ones. It is hence necessary to find out what are the ways of better deals and of more encouraging presence of Islam in modern visual media. <br />    In what presented here, the author has studied different aspects of ties between the hope-giving dimension of religion and TV as a medium. The method adopted here has a qualitative approach, as well as library references and semi-structured interviews with the experts of media; the contents are analyzed comparatively. The results demonstrate many problems in the course of proposed deals and the gap between the existing situation and the desired one. Clearing up those problems demands precise programing, creativity, re-engineering the schedule (conductor), employing the experts of media who are familiar with religious studies, indigenizing modern media, changing the outlook, producing a message from the content and so on. یکی از اصلی‌ترین مؤلفه‌های سبک زندگی اصیل دینی که بارها در منابع دینی بر اهمیت آن تأکید شده و نبود آن از بزرگ‌ترین گناهان تلقی گردیده است، «امیدواری» است. امیدواری دینی، مقوله‌ای شناختی، انگیزشی و عاطفی با بیمی همراه با شوق در دستیابی به اهدافی ممکن‌الوصول در آینده است و لازمه آن، مثبت‌اندیشی، باور به اسباب فرامادی و... است که با تلاشی فعالانه، اراده بالا، تحمل و پایداری در رسیدن به اهداف در ذات وجودی انسان شعله‌ور می‌شود؛ بنابراین باید آن را از پیش‌شرط‌های سبک زندگی اسلامی و از مقولات مهم تعلیم و تربیت اسلامی و نیز از ضروریات تبلیغ دینی در جامعه تلقی نمود. از سوی دیگر، در عصر کنونی که «عصر ارتباطات» نامیده شده، مهم‌ترین ابزار ارتباط، توسعه، ترویج و تبلیغ دینی «رسانه‌های مدرن» خصوصاً رسانه‌های دیداری هستند؛ ازاین‌رو، باید پی برد که راه‌های تعامل بهتر و حضور اثربخش دینِ امیدآفرین اسلام در رسانه مدرن دیداری کدم‌اند؟ در این نوشتار، ابعاد مختلف ارتباط بین امیدآفرینی دین و رسانه تلویزیون موردبررسی قرار گرفته است. روش تحقیق در این پژوهش با رویکرد کیفی، علاوه بر مطالعه منابع کتابخانه‌ای و اسنادی، انجام مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با برخی از خبرگان رسانه‌ای به شیوه «تحلیل مضمون از نوع مقایسه‌ای» است. نتایج حاصل از این تحقیق، بیانگر وجود مشکلات فراوان در مسیر تحقق تعامل مطروحه و فاصله بین «وضع موجود» با «وضع مطلوب» است که رفع و حل آن نیازمند برنامه‌ریزی دقیق، خلاقیت و نوآوری، بازمهندسی جدول‌پخش (کنداکتور)، به‌کارگیری مدیران رسانه‌ای آشنا با دین‌شناسی، بومی‌سازی رسانه مدرن، تغییر در نگرش، تولید پیام از محتوا و... است. https://journal.manaviyat.ir/article_96461_c3d5ad510451c9dc0f2f2fa86fc117f1.pdf